Phm Witold Piasecki
("Wiktor", "Radecki", "7529"), podharcmistrz, kapral, Dowódca Plutonu Łączników Bojowych Batalionu NOW-AK "Gustaw”.
Urodził się 28 IX 1927 w Warszawie, przed wojną uczęszczał do Szkoły Powszechnej numer 75 im. A. Ossuchowskiego. Podczas wojny uczył się na tajnych kompletach Gimnazjum i Liceum im. Adama Mickiewicza w Warszawie.
W Harcerstwie Polskim w 2 Warszawskiej Drużynie Harcerzy od 1941 roku. Uczestniczył w Kursie Instruktorskim i uzyskał stopień Harcerza Orlego i podharcmistrza. Był instruktorem na tajnym harcerskim obozie letnim organizowanym w 1943 r. w Chylicach pod "przykrywką" Rady Głównej Opiekuńczej (RGO).
Ukończył kurs niższych dowódców wojskowych AK "Sonda". Prowadził szkolenie w zakresie łączności i służby pirotechnicznej (minerskiej) w Harcerskich Oddziałach Pomocniczych (OP) NOW-AK. Równocześnie uczestniczył w produkcji granatów ręcznych w tajnej wytwórni uzbrojenia. W dn. 11 III 1943 został ciężko ranny wskutek wybuchu granatu. Leczony był w oddziale chirurgii urazowej Szpitala Św. Ducha w Warszawie. Już po 6 tygodniach powrócił do służby, pomimo znacznego inwalidztwa (brak 6 palców u rąk). Podczas Powstania Warszawskiego w 1944 r. był dowódcą czołówki pirotechnicznej batalionu "Gustaw" oraz zastępcą dowódcy, a po 13 VIII 44, drugim z kolei Dowódcą Plutonu Łączników (po śmierci kpr. pchr. phm. Tadeusza Bałłabana "Kruka"). Na Starym Mieście współpracował z wytwórnią granatów Służby Uzbrojenia KG AK "Leśnictwo" mieszczącej się na ul. Świętojerskiej. Podczas prób przebicia się do Śródmieścia w dn. 31 VIII 44 i walk Oddziałów Osłonowych na Starym Mieście 31 VIII i 1 IX 44 dowodził łącznością z obsadami barykad i kolejnymi rzutami przebicia. Po załamaniu się natarcia na Ogród Saski harcerze z Plutonu Łączników "Gustawa" walnie przyczynili się do ponownego obsadzenia i utrzymania stanowisk powstańczych na Starówce.
Po przejściu kanałami do Śródmieścia uczestniczył w obronie kościoła Św. Krzyża, ulic Świętokrzyskiej, Czackiego, Mazowieckiej, placu Napoleona, placów Małachowskiego i Dąbrowskiego, ul. Marszałkowskiej i Królewskiej w ramach zbiorczej Kompanii "Gustawa" pod dowództwem por. kpt. "Kostki" - Wojciecha Pszczółkowskiego, Dowódcy Kompanii Harcerskiej. Odznaczony został Krzyżem Walecznych i Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
Z niewoli niemieckiej w Stalag XIB w Fallinbostel wyzwolony został w dn. 17 IV 1945 przez Anglików. Podjął naukę w Polskim Liceum przy I Dywizji Pancernej gen. St. Maczka i zdał maturę w XI 1946. Bardzo aktywnie działał w Harcerstwie. Był współorganizatorem i oboźnym Zlotu Harcerstwa Polskiego w Niemczech.
W grudniu 1946 r. powrócił do Polski i rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i uzyskał dyplom mgr inż. arch. w 1951 r. Już na studiach pracował jako kierownik robót budowli zabytkowych na Trasie WZ. Po dyplomie kontynuował pracę przy odbudowie Warszawy, zwłaszcza rekonstrukcji budowli zabytkowych (Stare Miasto, Mury Obronne, Zamek). Społecznie pełnił funkcję Przewodniczącego Komisji ds. Upamiętniania Miejsc Walki i Męczeństwa przy Urzędzie Miasta i Prezydencie M.St. Warszawy. Projektował i realizował budowę Kwater Powstańczych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach oraz miejsca pamięci Batalionu "Gustaw-Harnaś" i tablic pamięci Harcerstwa Polskiego - Hufców Polskich. Był autorem wielu projektów architektonicznych, w tym kilku nagrodzonych, w zakresie budownictwa mieszkaniowego, przemysłowego i użytku publicznego, m. in. Osiedla "Oszczędnych" na Saskiej Kępie. Otrzymał tytuł honorowy "Architekta Twórcy".